• Home
  • Juwelen van Simonne Muylaert-Hofman

Juwelen van Simonne Muylaert-Hofman

Juwelen van Simonne Muylaert-Hofman

Simonne Muylaert-Hofman is autodidact juwelenontwerper. In 1961 opent ze samen met haar echtgenoot, goudsmid Wilfried Muylaert een eerste juwelenwinkel. In 1999 en 2004 exposeerde ze in het voormalig Diamantmuseum te Antwerpen. Sinds 2018 zijn 3 van haar juwelen opgenomen in de vaste opstelling van DIVA. 

MONHOF

Simonne Muylaert-Hofman startte aanvankelijk met het ontwerpen van gouden juwelen. Simonne Muylaert-Hofman maakte zich nadien de verlorenwastechniek meester. Dat is een ambachtelijke methode waarbij een ontwerp in was wordt gemodelleerd, om vervolgens in metaal gegoten te worden. Sindsdien neemt ook het volledige maakproces in eigen handen. Haar unieke werken signeert ze met MONHOF – een samentrekking van haar naam: MON van (Si)mon(ne), HOF van Hof(man).

 

Wild goud & parels

Inspiratie haalt Muylaert-Hofman voornamelijk uit de natuur en dat is te zien in de organische vormen van haar werk. Met behulp van de verlorenwastechniek verwerkt ze natuurlijke texturen en elementen in haar juwelen.

Met haar asymmetrische en grillige stijl en vormentaal sluit Muylaert-Hofman goed aan bij enkele juweelontwerpers uit de jaren ’60 en’70, de stijl van het zo genaamde ‘wild goud’. Dit gele goud met een grillig oppervlak wekt de suggestie alsof het zo in de natuur gevonden werd.

Voor Simonne Muylaert-Hofman zijn vorm en kleur van edelstenen en natuurlijke parels net zo belangrijk. Dat is vaak het uitgangspunt, waaromheen het goud wordt ‘geboetseerd’.

 

Simonne Mulaert-Hoffman ontwerpt Tricolor

Tricolor is een halssieraad ontworpen door Simonne Mulaert-Hoffman voor de tentoonstelling De Man Versier(d)/(t), georganiseerd door het voormalige Diamantmuseum (vandaag DIVA) in Antwerpen in 2004.

De naam verwijst naar de Tricolor, een groot Noorse autovrachtschip (190 meter lang), dat in 2002 zonk na een aanvaring in Het Kanaal. Er zijn ruim drieduizend auto’s aan boord. Het schip moet worden geruimd en werd in negen delen gesneden. De onderdelen werden op binnenschepen naar een schrootwerf in Zeebrugge vervoerd. Alarm sloeg af aan de Belgische kust, wanneer men ontdekt dat maar liefst 1000 ton olie in het water is weggevloeid.

Simonne Muylaert-Hofman liet zich door de berging van het schip inspireren. Het halssieraad verbeeldt één van de negen delen van het scheepswrak, met de deels versneden auto’s nog zichtbaar. De zware zilveren draden van het juweel verwijzen naar de enorme kabels waarmee de scheepsdelen gelicht werden. Bij het lichten tuimelden ook de in stukken gesneden auto's in zee; de briljant geslepen diamanten verwijzen naar dit verlies.